Ilk aylar

3,5 ay sonra anca kendime gelip, is disinda da bilgisayarimi kullanmaya basladigim icin hamilelik surecimle ilgili bana ilginc gelen noktalari burada yazabilirim artik. Gerci ogrendigimden beri hamilelik hayatimin merkezini olusturdugu icin, yazacak baska bir konum da yok.

Vucudumdaki fiziksel degisimler (bkz. Goguslerde sisme) ve adet gecikmesiyle birlikte, bir seylerin farkli oldugunu anlamak cok zor olmadi. Evde yapilan test ve sonrasinda kan testi ile birlikte uzman bir doktor arayisina girip, durumu ona da onaylattiktan sonra koca kisisine haberi mustuladim. 5 haftalik hamileydim. Halaylar cekilip, 10 pare top atisi yapildiktan hemen sonra hamileligin aci gercekleriyle karsilasmam fazla surmedi. Vucudum simdiye kadar benim haberi ogrenmemi bekliyormus sanki ‘Madwort Hanim, artik ogrendiginize gore su surekli artan progesteron hormonunuza bir takim tepkiler gosterebiliriz herhalde ‘ dediler ve  sabah bulantisi denen seyle tanistim. Tabi cekenler bilir, bu sabah bulantisinin (ing. morning sickness, alm. morgendliche uebelkeit) aslinda yanlis adlandirilip ‘tum gun bulantisi’ olmasi gerektigini. Sabah yatakta gozumu actigim andan, gece uyuyana kadar yasadigim bir seye sabah bulantisi demek hic de mantikli gelmiyor dogrusu bana. Tabi sorun bu kadarla kalsa keske, bulantilar bir sey yiyip-ictikten hemen sonra banyoya yaptigim mecburi ziyaretler ve neredeyse butun sindirim sistemini icimden cikarip-orada birakmakya calisan bir takim aktivitelere de yol aciyordu. Beni sosyal hayattan alikoyan, is performansimi ciddi olcude dusuren ve arada istenc disi da olsa aglama krizlerine sokan bu durumu 2,5 ay boyunca hemen  her gun yasadim. Bir ara bu yuzden rahimde kanama basladi ve dusuk riskine karsi surekli yatak istiharati verdi doktorumuz. Bulanti ve kusmayi onlemek/azaltmak icin denemedigim yol kalmadi sanirim (baska bir yazinin konusu). Ama cok da basarili oldugumu soyleyemem. Sonunda da yapilabilecegim en iyi seyin durumu oldugu gibi kabul edip, duzelecegi gunleri sabirla beklemek oldugunu anladim. Annem de, anneannem de yasamisti bu deneyimi butun hamileliklerinde ve sevgili genlerim  benim de yasamami uygun gormuslerdi, haksizlik olmasin diye.

Son birkac gundur artik degisime alisip, kabullenmeye baslayan vucudumun tepkileri de azaldi ve ben ‘normal ya da her zamanki gibi’ hissetmenin degerini, nasil guzel birsey oldugunu anlamaya basladim. Bir de anne olmanin (gayriihtiyari gulumseten bir sey olmanin yanisira) en basindan itibaren nasil zor ve ozveri isteyen bir surec oldugunu.

Reklamlar

8 Yorum to “Ilk aylar”

  1. Bir onceki yaziyi atlamisim 😦 Hayirli ugurlu olsun, saglikla kucaginiza gelsin bebecik.

    O bulantilari 9 ay boyunca cekmis birisi olarak, gaaaayet iyi anliyorum seni. Bana doktorum soguk ve eksi demisti. Kesmiyor ama azaltiyor sanki. Yesil erik mevsiminde iken, bir dene derim.

    Bir arkadasim da Ingiltere’de Holland and Barret’te satilan zencefil sekerlerini onermisti. Sekerler geldiginde bebegim de kucagimda idi, o sebeple etkisi konusunda birsey soyleyemeyecegim!

    Cay ve kahve yasak oldugu icin boooool booool redbush tea icmis idim. Rooibos da diyorlar vatandasa. Onu sivi tuketimi sirasinda demir emilimini de arttirdigi icin tavsiye edebilirim.

    Kolay gelsin…

    • Sevgili Berceste, guzel dileklerin ve tavsiyelerin icin cok tesekkur ederim. Artik eskisi kadar degil, arada bir yokluyo bulantilar ama beni de korkutuyo tum hamilelik boyunca surmesi olasiligi. Soguk ve eksiyi duyunca, limonatanin neden rahatlattigini anladim. Ama yesil erik ve Almanya’dayken aldigim zencefil sekerlemeleri ise yaramadi.

      Zavalli redbush cayimi da fazla hassaslasan koku alma duyum yuzunden icememistim. Ama belki simdi icebilirim, bir deneyeyim.

      Hamileligin guzel yanlarindan biri de cevrende sana yardim edebilecek, deneyimlerini paylasabilecek, ayni yollardan gecmis en az bir kadinin olmasi sanirim.
      Tekrar tesekkurler.

  2. Durumunun daha iyi olmasina sevindim 🙂

    Himmm bu yardimsever kadinlar bir sure sonra basagritabiliyorlar ama, asiri heveslilikleri yuzunden mi bilmem ama beni bayan cok olmustu 😛 Ozellikle cocuk dogduktan sonra o heves bir artiyor, tecrubelerini illa senin de uygulamani istiyorlar o noktada ben ciyaklama noktasina geldiydim 😛 Bakiniz su yazi 🙂 http://berceste.blogspot.com/2010/08/cocugumu-kendi-kendime-yetistirme-hakkm.html

    Hatta simdi kendimi de onlardan hissetmeye basladim 😦 Cok konusursam sustur beni 😛

    • Aaa yazdiklariniz (senin ve Evren’in yazisini da okudum) cok dogru. Ben henuz yolun basinda oldugumdan, bikma durumuna daha gelmemisim sanirim. Birkac ay sonra ben de buradan yeterrrr cigliklari atmaya baslayabilirim 🙂

      Ama sizin gibi bilincli annelerin fikir ve tavsiyelerine her zaman acigim. Hatta lutfen yardim edin. Asla baymazsiniz.

  3. Madwort’cugum,
    önceki yazinda sana uyarak “hadi hayirlisi” dedim ama bundan daha büyük bir tebrik ve dilek cümlesini hakediyorsun 🙂 Saglikli, mutlu ve huzurlu bir hamilelik süreci diliyorum. Tavsiye istersen 5 yillik tecrübe sonucunda diyecegim o ki: “Bilgilen ama planlamaya ve yönetmeye kalkisma” . Eski kadinlar “Allah bir avazda kurtarsin” dermis. Bazen pek bir beylik kullaniyoruz bu lafi ya, insan dogurunca daha bir anliyor ve icten söylüyor. Tüm ictenligimle söylüyorum: Allah bir avazda kurtarsin 😀

    Ilk üc ay oldukca yogun gecmis. Bence degerli bilim dünyasinin kanitlayamadigi bu sabah (ya da tam gün) bulantilarinin tek bir amaci var. Aday anneye artik yasaminin kendi kontrol ve keyfiyeti disinda oldugunu bir güzelce vurgulamak. Benim okudugum bir kitapta söyle diyordu: “Elbette hersey eskisi gibi olacak. Söyle yaklasik 18 yil sonra falan” 😀
    Her neyse, tirmanip tirmanip zirveye cikmissin. Simdi önümüzdeki üc ay zirveden etrafi seyredeceksin. Bu arada Dilek’in dedigi gibi ayni filmi seyretmis baskalarinin yorumlarini dinleyeceksin. Son üc ay yorumlar artacak. Sonra ilk bir kac yil tüm hiziyla devam edecek. Dikkat! Herkesten cok bir kez dogurmuslar anlatir. Askerlik anisi gibi. Bir kac kez dogurmuslara o Buda’vari suskun ve bilge durus gelir 🙂

    Bence biz yine de baymayalim. Sen sor biz anlatalim daha iyi. Burdayiz! Kendine ve bebise iyi bak 🙂

    • Cok tesekkur ederim Evrencim, dileklerin harika dogrusu. Su bir avazda kurtulabilmeyi nasil istiyorum bir bilsen. Ama 18 yil cokmus yahu 🙂

      Cevreden gelen yorumlar konusunu, Berceste soyleyince daha iyi fark ettim. Bazen cok guzel ve mantikli yorumlar, bazen de insani bayanlar, sinir bozanlar gelebiliyor cevreden. Ben en cok ‘biz de hamilelik gecirdik, biz de anne olduk’ cumlesine sinir oluyorum. ‘Iyi de her hamilelik ya da her cocuk bir degil ki’ diyemiyosun cogu zaman. Ama eminim surekli duyacagim bu ve benzeri cumleleri.

      Ne yapalim girdik bir kere bu yola ve iyisiyle -kotusuyle herseyine katlanicaz artik (sizden de yardim alarak tabii) 🙂

  4. canım benim,

    harika bir sürece girdin.. ağlaması, bulantısı, mutluğu, heyecanı ve nice güzel hisle tanışma zamanı şimdi. ne mutlu ki yaşadıklarını anlayabilecek ve paylaşabilecek durumdayım. anne olma sürecini seninle birlikte tecrübe etmek çok keyifli olacak ! güzel oğlun sana hep gülümseyecek anlar versin, o his hiç kaybolmasın dilerim..

    • Sagol guzel arkadasim. Zamanla tanisacagiz ve icimize sindire sindire yasayacagiz o guzel hisleri umarim. Yolun neredeyse sonuna gelmis bir anne adayi olarak, senin de saglik ve mutlulukla ogluna kavusmani ve daha da katlanmis guzel duygularla onu buyutmeni dilerim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: